முழுமையாக வாழும் மனத்தின் மறை சக்தி

 

முழுமையாக வாழும் மனத்தின் மறை சக்தி

நீ சோர்ந்துவிடவில்லை, சிதறிவிட்டாய்

நீ உன்னைப் பற்றி பலமுறை இப்படி நினைத்திருக்கிறாய்:

“எனக்கு ஏன் இந்த அளவுக்கு சோர்வு?”

“ஏன் கவனம் நீண்ட நேரம் நிலைக்கவில்லை?”

“ஏன் மனம் எப்போதும் ஏதோ ஒன்றைத் தேடிக்கொண்டே இருக்கிறது?”

நான் உனக்கு ஒரு அமைதியான உண்மையைச் சொல்லட்டுமா?

நீ சோர்ந்துவிடவில்லை.

நீ சிதறிவிட்டாய்.

உன் கவனம் நூறு திசைகளில் கசிந்துகொண்டிருக்கிறது.

சிறிது சமூக வலைத்தளங்களில்.

சிறிது பிறரின் வாழ்க்கையை ஒப்பிடுவதில்.

சிறிது எதிர்காலத்தின் பயத்தில்.

சிறிது கடந்தகாலத்தின் குற்ற உணர்வில்.

மீதமுள்ள சிறு பகுதி மட்டுமே உண்மையில் “இப்போது” வாழ்கிறது.

அதனால் தான் நாள் முடிவில் உனக்கு உடல் வேலை செய்த அளவுக்கு அல்ல, மனம் சோர்ந்த அளவுக்கு களைப்பு வருகிறது.

இந்த நவீன உலகம் உன்னை தொடர்ந்து தூண்டுகிறது.

உன் கவனத்தைப் பிடிக்க ஆயிரம் விஷயங்கள் போட்டியிடுகின்றன.

ஆனால் மனிதனின் உயிர்சக்தி முடிவில்லாதது அல்ல.

அது கசிந்தால், மனம் வெறுமையாகத் தோன்றும்.

அமைதி என்பது வெறும் ஆன்மிக வார்த்தை அல்ல

அமைதி என்பது ஓய்வு அல்ல.

அது ஒரு அறிவியல்.

ஒரு சக்தி மேலாண்மை முறை.

நீ கவனித்திருக்கிறாயா?

ஆழமான ஏரிகள் சத்தமிடுவதில்லை.

மிக வலிமையான மரங்கள் அவசரப்படுவதில்லை.

உண்மையில் தெளிவான மனிதர்களும் பெரும்பாலும் அமைதியாக இருப்பார்கள்.

ஏனெனில் உள்ளே குழப்பம் குறைந்தால், வெளியில் அதிக ஆற்றல் தேவைப்படாது.

ஒரு சிறிய முயற்சி செய்து பாரு.

நாளை காலை எழுந்தவுடன், உடனே கைபேசியைப் பார்க்காதே.

முதலில் மூன்று நிமிடம் அமைதியாக உட்கார்.

அந்த மூன்று நிமிடங்களில் உன் மனம் என்ன செய்கிறது என்று கவனித்துப் பாரு.

அது ஓட ஆரம்பிக்கும்.

“இன்று என்ன வேலை?”

“யார் மெசேஜ் அனுப்பியிருப்பார்கள்?”

“நேற்று நான் சொன்னது தவறா?”

இதையெல்லாம் பார்த்தவுடன் உனக்கு புரியும்:

நீ அமைதியை இழந்துவிடவில்லை.

நீ அமைதியிலிருந்து தொடர்ந்து தப்பிக்கிறாய்.

பாதி மனதுடன் வாழ்வது தான் உண்மையான சோர்வு

இப்போது உலகம் ஒரு விசித்திரமான பழக்கத்தில் சிக்கியுள்ளது.

எல்லோரும் எதையோ செய்கிறார்கள்.

ஆனால் மிகக் குறைவானோர் மட்டுமே முழுமையாக செய்கிறார்கள்.

பாதி கவனத்துடன் வேலை.

பாதி அன்புடன் உறவுகள்.

பாதி ஓய்வுடன் விடுமுறை.

பாதி உணர்வுடன் உணவு.

ஒரே நேரத்தில் மனிதன் சாப்பிடுகிறான், ஸ்க்ரோல் செய்கிறான், யோசிக்கிறான், பதற்றப்படுகிறான்.

பிறகு கேட்கிறான்:

“ஏன் வாழ்க்கை ஆழமில்லாமல் தோன்றுகிறது?”

ஏனெனில் ஆழம் என்பது முழு இருப்பை கேட்கும்.

நீ ஏதாவது செய்யப்போகிறாய் என்றால், அதில் முழுமையாக இரு.

இல்லையெனில் அதைச் செய்யாமல் இருப்பதும் ஒரு அறிவு.

இது கடின உழைப்பைப் பற்றிய அறிவுரை அல்ல.

இது உயிர்சக்தியை வீணாக்காமல் வாழ்வதற்கான அறிவியல்.

உன் நரம்பு மண்டலம் ஒரு இயந்திரம் அல்ல

நீ தினமும் சந்திக்கும் தகவல்களின் அளவு, மனித வரலாற்றின் பெரும்பகுதியில் ஒருவருக்கு ஒரு வருடத்தில் கூட கிடைக்கவில்லை.

உன் மூளை தொடர்ந்து தூண்டப்படுகிறது.

அறிவிப்புகள்.

செய்திகள்.

ஒப்பீடுகள்.

விளம்பரங்கள்.

பதட்டம்.

இதற்கிடையில் உன் உடல் இன்னும் இயற்கையின் ரிதத்தில் இயங்க முயல்கிறது.

அதனால் தான் பலர் காரணமே தெரியாமல் மனஅழுத்தத்தில் இருக்கிறார்கள்.

ஒரு எளிய முயற்சி:

நாளில் மூன்று முறை, இரண்டு நிமிடங்கள் எதுவும் செய்யாமல் இரு.

இசை வேண்டாம்.

வீடியோ வேண்டாம்.

கைபேசி வேண்டாம்.

சும்மா இரு.

முதலில் அது சலிப்பாக இருக்கும்.

பிறகு கொஞ்சம் அமைதியின்மை வரும்.

அதற்குப் பிறகு மெதுவாக உன் உள்ளே ஒரு அமைதி திறக்க ஆரம்பிக்கும்.

அந்த அமைதிதான் உன் உண்மையான ஆற்றல்.

abundance என்பது பணம் மட்டும் அல்ல

இந்த உலகம் abundance-ஐ பெரும்பாலும் பணம், பதவி, புகழ் என்று அளக்கிறது.

ஆனால் கவனித்துப் பாரு.

பலர் எல்லாம் வைத்திருந்தும் உள்ளே வெறுமையாக இருக்கிறார்கள்.

மற்ற சிலர் சாதாரண வாழ்க்கையிலேயே ஆழமான திருப்தியுடன் இருக்கிறார்கள்.

ஏன்?

ஏனெனில் abundance முதலில் மனநிலையாக உருவாகிறது.

எப்போதும் “என்னிடம் போதவில்லை” என்ற மனநிலை இருந்தால், உலகமே குறைவாகத் தோன்றும்.

ஆனால் “இப்போது என்ன இருக்கிறது?” என்று கவனிக்கத் தொடங்கினால், உள்ளே ஒரு புதிய திறப்பு உருவாகும்.

ஒரு முயற்சி:

ஒரு நாள் முழுவதும் “எனக்கு இதை செய்ய வேண்டியுள்ளது” என்று சொல்லாதே.

அதற்கு பதிலாக:

“நான் இதைத் தேர்வு செய்கிறேன்” என்று சொல்.

“வேலைக்கு போக வேண்டியுள்ளது” என்பதற்கு பதிலாக:

“நான் வேலைக்கு போகத் தேர்வு செய்கிறேன், ஏனெனில் அது என் வாழ்க்கையை உருவாக்குகிறது.”

இந்த சிறிய மாற்றம் கூட உன் ஆற்றலை மாற்றும்.

pleasantness என்பது ஆன்மிக ஆடம்பரம் அல்ல

உள்ளே இனிமையாக இருப்பது ஒரு உயர்ந்த புத்திசாலித்தனம்.

ஏனெனில் பதற்றமான மனம் தெளிவாகப் பார்க்காது.

எரிச்சலான மனம் நல்ல முடிவெடுக்காது.

எப்போதும் கோபத்தில் இருக்கும் மனிதன் தனது திறனின் மிகச் சிறிய பகுதியை மட்டுமே பயன்படுத்துவான்.

ஆகவே pleasantness என்பது போலியான positivity அல்ல.

அது உயிர்சக்தி சமநிலை.

ஒரு முயற்சி செய்து பாரு:

யாராவது உன்னை எரிச்சலடையச் செய்தால், உடனே பதில் சொல்லாமல் உன் உடலை கவனித்துப் பாரு.

எங்கு இறுக்கம் இருக்கிறது?

மார்பிலா?

தோளிலா?

வயிற்றிலா?

சில நேரங்களில் விழிப்புணர்வே அந்த இறுக்கத்தை கரைக்க ஆரம்பிக்கும்.

உன் திறன் இன்னும் முழுமையாக விழிக்கவில்லை

நீ உன்னைப் பற்றி நினைப்பதைவிட மிகப் பெரியவன்.

ஆனால் நீ உன்னை சின்ன விஷயங்களால் அடையாளப்படுத்திக்கொண்டாய்.

வேலை.

சம்பளம்.

மற்றவர்களின் கருத்து.

பழைய தோல்விகள்.

இவை அனைத்தும் தற்காலிகம்.

உன் உள்ளே இன்னும் விழிக்காத ஒரு பரந்த விழிப்புணர்வு இருக்கிறது.

அதை அடைய மலையிலே போக வேண்டியதில்லை.

உலகத்தை விட்டு ஓட வேண்டியதில்லை.

சிறிது அமைதி.

சிறிது நேர்மை.

சிறிது முழு கவனம்.

அதுவே போதும்.

நீ முழு மனதுடன் ஏதாவது செய்யும்போது, வேலை மட்டும் மாறுவதில்லை.

உன் விழிப்புணர்வே மாறுகிறது.

இன்று இரவுக்கான ஒரு சிறிய முயற்சி

இன்று தூங்குவதற்கு முன், கைபேசியை வைக்கவும்.

சில நிமிடங்கள் அமைதியாக இரு.

பிறகு உன்னிடம் கேள்:

“இன்று நான் எந்த ஒரு விஷயத்தை முழு மனதுடன் செய்தேன்?”

அது மிகச் சிறியதாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை.

ஒருவரை கவனமாகக் கேட்டதா?

அமைதியாக உணவு சாப்பிட்டதா?

உண்மையாக உழைத்ததா?

அதை உணர்ந்து கொள்.

பிறகு இன்னொரு கேள்வி:

“நாளை நான் எந்த ஒரு விஷயத்தில் முழுமையாக இருக்க முடியும்?”

வாழ்க்கை ஒரே நாளில் மாறுவதில்லை.

ஆனால் முழுமையாக வாழப்பட்ட சிறிய தருணங்கள் சேர்ந்து ஒரு புதிய மனிதனை உருவாக்குகின்றன.

நீ உன் முழு உயிரையும் ஒரு செயலில் வைக்கத் தொடங்கும்போது, வாழ்க்கையும் மெதுவாக உனக்காக தனது கதவுகளைத் திறக்கத் தொடங்கும்.